- Konu Yazar
- #1
İş Gücü Açığı ve Otomasyonun Sınırları
Görevleri otomatikleştirmek, sanayinin başlangıcından beri süregelen bir hikayedir. 1961'de General Motors'ta Unimate adlı robotun devreye girmesiyle robotik kollar büyük bir atılım yaşadı. Günümüzde ise insansı robotlar yarı maraton koşabiliyor ve birçok alanda şaşırtıcı yetenekler sergiliyor.
Peki, bu durum tüm üretim işlerini robotların devralacağı anlamına mı geliyor? Muhtemelen hayır. Deloitte ve Manufacturing Institute'a göre, ABD imalat sektörünün 2033 yılına kadar 3,8 milyon işçiye ihtiyacı olabilir ve bu pozisyonların yaklaşık 1,9 milyonu, beceri ve başvuru sahibi açıkları giderilmezse boş kalabilir.
Üreticilerin %60'ından fazlası, yetenek çekme ve elde tutmayı birincil iş zorluğu olarak görüyor. Federal hükümetin 1 milyon kayıtlı çırağa ulaşma hedefi de aynı sonuca işaret ediyor: doldurulması gereken gerçek bir iş gücü açığı var.
Asıl Darboğaz: Bakım ve Eğitim
Automate 2026'da insansı robotlar üzerine yaptığım panel öncesi, ABD'deki üreticilerle otomasyonun iş gücü üzerindeki etkileri hakkında konuştum. Gördüğüm risk şu: Gerçek bir inovasyon yaşanırken, yakın vadede üretkenlik artışının anahtarı otomasyonda değil, eğitim ve yetenek geliştirmede yatıyor. Bu, otomotiv ve makine imalatı sektörlerindeki üreticiler için daha da büyük bir darboğaz haline gelecek.
Cobot'lar, tekerlekli platformlar ve yapay zeka destekli sistemler sayesinde daha az vasıflı operatörlere olan ihtiyaç azalacak. İdeal senaryoda, bu üretkenlik kazanımları daha fazla gelir ve operasyonların genişlemesi anlamına gelir. Ancak o zaman en büyük sorun, bu makineleri yönetecek doğru yeteneği bulmak olacaktır. En zor doldurulan rol, otomatik bir hattı çalışır durumda tutan ve geliştiren kişidir.
Otomasyon İş Modelini Nasıl Değiştiriyor?
Bu durum, bir şirketin tüm iş modelini bile değiştirebilir. Georgia'da, ABD'nin en büyük perakende ve e-ticaret şirketleri için dağıtım merkezleri kuran bir şirketle görüştüm. Bu şirketler, müşterilerinin karmaşık sistemleri kendilerinin yönetemediğini fark etti. Bunun üzerine, kendi servis teknisyenlerini müşterilere kiralayarak operasyonları yürütme modeline geçtiler. Bu, hem müşterilerin verimliliğini artırdı hem de şirkete yepyeni bir iş kolu açtı. Şirket, bu yıl sadece 300 yeni servis teknisyeni işe alıyor ve gelirini önemli ölçüde artırıyor.
Eğitimi Yeniden Düşünmek
Robotlar yakın gelecekte tüm işi devralamayacak, aksine daha karmaşık görevlere kaydıracaksa, eksik halka nedir? Cevap eğitimdir.
Şirketlerin iş gücüne yoğun yatırım yapması gerekiyor. Bu, insanları bir toplantı odasına tıkmaktan daha fazlasını gerektirir. Yönetimin doğru eğitim içeriğini oluşturmaya ve daha da önemlisi, kısa bir öğrenme süresi sağlayan, işe alım sırasında işten ayrılmayı ve hurda oranını önleyen bir metodoloji geliştirmeye dahil olması gerekir. Çok az şirket, eğitimlerinin gerçekten işe yarayıp yaramadığını ölçmek için belirli KPI'lara sahiptir.
Daha zor bir soru ise eğitimi kimin yapması gerektiğidir. Bir operasyonda iyi olmak, onu başkasına iyi açıklayabilmek anlamına gelmez. Atölyedeki kaynaklar genellikle sınırlıdır, ancak birçok şirkette gördüğüm yaygın hata, en kıdemli kişiyi eğitmen olarak varsaymaktır.
Bazen bu işe yarar, ancak planlı bilgi yönetiminden çok tesadüftür. Eğitmeni seçmek, materyal ve yöntem kadar önemlidir. Eğitmenlerin eğitim vermeye motive olması, bunu ek bir yük olarak görmemesi gerekir. Doğru eğitmeni hazırlamayı bir yatırım olarak gören şirketler, güçlü getiriler elde etme eğilimindedir.
Başkalarını iyi eğitebilen bir kişi, sadece işi yapabilen kişiden daha zor bulunan bir roldür. Çözüm prensipte karmaşık değildir: yetenekli işçileri çekmek ve elde tutmak için kasıtlı bir sürece ihtiyacınız var, ancak bu, bilgiyi hızlı bir şekilde aktarabilen eğitmenlere sahip olmaya bağlıdır.
Bir beceriyi aktarabilme yeteneği, başlı başına farklı, eğitilebilir ve değeri az bilinen bir yetenektir; kıdemli operatörünüzde olmasını umduğunuz bir kişilik özelliği değildir.
Yüksek Karışımlı Üretimin Geleceği
Personel eğitimi, bir üreticinin karşılaştığı en önemli görev haline geliyor. Özellikle nesil değişimi devam ederken bu durum daha da geçerli: gençlerin imalata 30 yıl öncesine göre farklı teşvikler ve motivasyonlarla çekilmesi gerekiyor. Ve bu daha büyük bir gerçeğe işaret ediyor.
Sektörünüz otuz yıl önce birçok yönden farklıydı ve önümüzdeki on yılda yine çok farklı görüneceğini iddia ediyorum, ki bu bir fırsat olarak görülmelidir. Yarı iletkenler, batarya üretimi, tıbbi cihaz ve ilaç üretimi ile havacılık gibi büyüyen segmentlerin hepsi yüksek otomasyonlu hatlarda çalışıyor gibi görünüyor.
Gözden kaçan şey ise kalite kontrol, uyumluluk ve süreç izlemenin otomasyonu zor olmaya devam etmesidir. Ve yüksek karışımlı, düşük hacimli özel ve sözleşmeli üretim yapan birçok küçük üretici için otomasyon yakın zamanda yeterince ölçeklenmeyecektir. Bu görevler bir gün otomatikleştirilebilir.
Ancak bekle ve umut et yaklaşımı, bu arada iş fırsatlarını kaçırmak anlamına gelir. İşte tam da bu yüzden şimdi eğitim programlarınıza yatırım yapma zamanıdır. Robotlar henüz hazır değil. İş gücü sorununuz ise bugün burada.
