Süeda Asil
Kurumsal
- Konu Yazar
- #1
Çoğu otomasyon yol haritası, mevcut süreçleri daha hızlı çalıştırma hedefiyle başlar. Bu kulağa mantıklı gelse de, yeni bir hücre, robot veya yazılım katmanı, eski süreçlerin üzerine inşa edildiği varsayımları, hatta yıllardır sorgulanmamış olanları bile sabitleme riskini taşır.
Bu varsayımlara "ortodoksluk" diyorum: Bir tesisin, herkes hep öyle yaptığı için takip ettiği kurallar. "Durgunluk Katili" adlı yazımda belirttiğim gibi, "Çoğu kuruluş ortodokslukları parçalayamaz çünkü onları göremezler, zira bu inançlar bilinçaltı düzeyde işler." Otomasyon, bu kör noktayı pahalı hale getirir, çünkü bir varsayım ekipman ve koda bir kez yerleştirildiğinde, sorgulamak çok daha zorlaşır.
İşte en sık gördüğüm üç varsayım ve satın alma siparişi verilmeden önce yapılması gereken kısa bir denetim:
1️⃣ Varsayım: "Kapasitemiz bitti, daha fazla makineye ihtiyacımız var."
2018'de bir alışveriş arabası üreticisinde dönüşüme liderlik ettiğimde, satışlar üç yıldır 50 milyon doların hemen altında takılı kalmıştı. Önceki dört yılda tesis, 8 milyon dolarlık otomasyon eklemiş, ancak bunun karşılığında çok az şey görmüştü. Raporlar tesisin %72 kapasiteyle çalıştığını gösterdiği için yönetim, multi-milyon dolarlık bir genişleme hazırlığındaydı.
Sonraki hafta üretim katında elle zamanlama yaparak çalıştım. Katma değerli üretim, zamanın %31'ini oluşturuyordu. Kurulum ve değişim %18, malzeme bekleme %14, denetim ve yeniden işleme %9'du. Makineler meşguldü, ancak bu faaliyetin çoğu hiçbir şey üretmiyordu.
Genişlemeyi iptal ettik. 18 ay içinde, genişleme olmadan gelir 60 milyon doları aştı.
- Denetim sorusu: Otomasyona geçmeden önce, mevcut ekipmanın saatlerini gerçekten ne yaparak geçirdiğini kimse zamanladı mı?
2️⃣ Varsayım: "Büyük partiler verimlidir."
Orada her değişim yaklaşık 47 dakika sürüyordu ve hat günde altı ila sekiz kez çalışıyordu. Bunlardan kaçınmak için her şey büyük partiler halinde üretiliyordu. Bu mantık, maliyet tablosunda verimli görünüyordu, ancak ortalama 156 saatlik kuyruk süresi ve 8.7 milyon dolarlık fazla envanter yaratıyordu. Kayıp değişim süresi yılda yaklaşık 180.000 dolara mal oluyordu. Bundan kaçınmak için kullanılan parti üretimi ise tahmini olarak yılda 11.3 milyon dolara mal oluyordu.
Shigeo Shingo'nun SMED (tek dakikalık kalıp değişimi) yöntemini uygulayarak, değişim süreleri 12 dakikaya düştü. Bu, partilerin 50 birimden 10 birime düşmesini, kuyruk süresinin 156 saatten 34 saate inmesini ve envanterden 5.6 milyon doların çıkarılmasını sağladı.
Eğer o tesis, yeni otomasyonu 50 birimlik partiler etrafında boyutlandırmış olsaydı, sorunu kalıcı hale getirmiş olurdu.
- Denetim sorusu: Planladığınız parti boyutu bir müşteri gereksinimi mi, yoksa yavaş değişimler için bir geçici çözüm mü?
3️⃣ Varsayım: "Daha fazla denetim, daha fazla kalite demektir."
Tesisin ana montaj darboğazını giderdiğimizde, kısıt son kalite kontrolüne kaydı. Refleks cevap, daha fazla denetçi veya birçok yol haritasında otomatik bir denetim istasyonuydu. Biz farklı bir soru sorduk: Neden bu kadar çok şeyin yakalanması gerekiyordu?
Kök neden analizi, son denetimin yakaladığı şeylerin %78'inin yukarı akışta oluştuğunu gösterdi. Bu kaynakları düzelttik, kontrolleri daha erkene taşıdık ve son denetimi örnek kontrollere indirdik. Kusurlar %52, denetim süresi ise %67 azaldı.
Önleyebileceğiniz kusurların denetimini otomatikleştirmek, hurdayı daha hızlı ayıklamak için para ödemektir.
- Denetim sorusu: Yol haritasındaki her denetim noktası için, bulduğu kusurların ne kadarı yukarı akışta ortaya çıkıyor?
🔍 Denetim Nasıl Yapılır?
Bu denetim özel bir yazılım gerektirmez. Projenin arkasındaki her varsayımı alın ve dört tarih sorusu sorun: Bu ne zaman başladı? Neyi düzeltmek için yapıldı? O sorun hala burada mı? Eğer bunu bırakırsak ne olur? Sonra "çünkü hep böyle yapılır" cevabına ulaşana kadar Beş Neden zinciriyle cevapları zorlayın.
Sektörünüz dışından insanları da dahil edin. Bir cihaz işindeki strateji oturumunda üç dışarıdan kişiyi davet ettik. Biri, bir lojistik yöneticisi, neden siparişlere göre değil de tahminlere göre üretim yaptığımızı sordu. İçeridekiler nadiren bu tür sorular sorar, çünkü bu uygulama doğal gelir.
Son olarak, parayı sıralayın. Arabası tesisinde, ana darboğaza standart cevap 800.000 dolarlık ikinci bir montaj istasyonuydu. Önce istasyonu yeniden düzenledik, malzemeyi kullanım noktasında sahneledik ve yukarı akış partilerini hızına senkronize ettik, hepsi sermaye harcaması olmadan. Ancak o zaman 87.000 dolarlık otomatik bağlama ekledik. O istasyondaki verim orijinalin %142'sine ulaştı. Eliyahu Goldratt'ın Kısıtlar Teorisi'ni takiben, otomasyon en son geldi ve küçüktü.
Her sermaye talebi gerçek bir kapıdan geçmelidir. Yaklaşan kitabım "10 Dakikalık Dönüşüm"de belirttiğim gibi, "Hiçbir şeyi reddetmeyen bir inşaat kapısı, bir kapı değildir."
Otomasyon, ona verdiğiniz her süreci çarpar. Önce varsayımları denetleyin ve doğru işi otomatikleştireceksiniz.
